Mevrouw Mies Porte vierde haar tachtigste verjaardag niet in december maar in mei

Middenbeemster, mei 2006
Omdat Mies Porte vlak voor de kerstdagen jarig is en ze december voor iedereen zo'n drukke maand vindt, besloot ze haar tachtigste verjaardag een stukje naar voren te schuiven en die dan te vieren op 14 mei. Ze wilde er een groot feest van maken en huurde de Kapel in Zuidoostbeemster voor een dagdeel in. Al haar vrienden en kennissen - en dat zijn er nogal wat - wilde ze zo bij elkaar brengen in een gezellige sfeer. En ze organiseerde ook een leuk optreden van vier zangeressen, die optreden onder de naam Rusalkiquartet in om de aanwezigen een poosje met prachtig gezongen volksmelodieën uit onder meer Rusland en de Balkan te laten genieten.

Moederdag
Niet minder dan tachtig persoonlijke vrienden en vriendinnen had de 79 en een half jarige uitgenodigd, maar het hadden er veel meer kunnen zijn, want deze dame, die de Beemster en zijn verenigingsleven zo in haar hart heeft gesloten, staat nog zo puur in het leven, dat ze er nog wel honderd gasten bij had kunnen vragen. Ook zij hadden het op deze Moederdag er graag voor gehad om haar persoonlijk te komen feliciteren.
Op deze dag was Mies eigenlijk zelf gelijk een moeder, die glimmend van genoegen temidden van haar grote 'kinderschaar' zat.

Oorkondes en onderscheidingen
Zoals Mies is er geen tweede in de Beemster. Ze staat open voor iedereen, ondanks het feit, dat het lopen haar wat moeilijker gaat vallen. Ze is sportief en heeft nog steeds sprankelende invallen om de Beemster te promoten. Beemster heeft wat promotie betreft dus heel veel aan haar te danken en daarvoor heeft ze dikwijls een grote pluim op haar hoed ontvangen. Zo kreeg ze de Beemster tegel van de Gemeente Beemster, de Beemster Kubus van de Beemster Gemeenschap en een onderscheiding van het Historisch Genootschap voor haar verdiensten bij Museum Betje Wolff. Bovendien werd ze uitgeroepen tot erelid van zowel het Historisch Genootschap Beemster als Beemster's Welvaart; dit alles werd ook nog eens bekroond door de toekenning van een Koninklijke onderscheiding in 2002.

Museum Betje Wolff
Wat mevrouw Porte voor Museum Betje Wolff heeft betekend, vertelde de voorzitter Alie Vis-Best bij het afscheid van Mies als bestuurslid van het Museum. Dat gebeurde tijdens de overhandiging van de oorkonde in 2002:

"Mies: Jouw verdiensten voor het museum zijn legio. Plichtsgetrouwheid en op en top verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van het museum staan bij jou hoog in het vaandel. Sinds 1989 werken wij al samen en ik en velen met mij, hebben zo ontzettend veel van je geleerd."

Doortastendheid noemde ze daarbij als een van de kwaliteiten van het scheidend bestuurslid. "Nog voordat we ergens toe besloten hebben pak jij al de telefoon en wil je het geregeld zien. Je hebt ook ontzettend veel voor elkaar gekregen, want als jij iets in je hoofd had dan was het moeilijk om dat er weer uit te praten en je wil je plannetjes en ideetjes liever gisteren dan vandaag uitgevoerd zien. Zo brandt de lamp in de voorkamer nu met al zijn drie armen en Betjes borstbeeld is opgeknapt."
Overigens zal de jeugd van de Beemster zich haar herinneren als de mevrouw, die zo prachtig kon vertellen in het museum, als daar door de school een bezoek werd afgelegd.

Menuet en Mengelzang
Zo kan nog wel even worden doorgegaan. Het archief van de Beemster Bengel sinds 2000 zit vol met foto's , waarop Mies nog weer eens in de schijnwerpers staat. Voor die tijd zijn het herinneringen. Zo heeft ze zich bijvoorbeeld het Zomerzegelcomité opgestart. Dit kon helaas door de opheffing van het postkantoor in Middenbeemster zijn activiteiten niet meer ontplooien.
Iets van bescheidenheid had ze zeker niet, wanneer ze bij Beemster bedrijven aanklopte en aanspoorde om vooral geen stempels te gebruiken op te verzenden brieven, maar juist postzegels te plakken. En was er ergens een bijeenkomst waar veel bezoek(st)ers te verwachten waren, zoals avonden van het KVG of Plattelands Vrouwen, dan zat Mies daar aan een verkoopstand met haar grote sortering postzegels en andere artikelen van het Zomerzegelcomité. Zomerzegels had dus een hele goede ambassadrice aan Mies, en de bonussen die ze kreeg, bestemde ze voor culturele doeleinden. Dat waren Beemster verenigingen, maar zelf heeft ze van dat geld ook eens en met veel succes een hele culturele avond 'Melodie en Mengelzang' kunnen organiseren in Het Heerenhuis.

Rode kastanje
De oprichting van het Zomerzegelcomité is dus al zeker twintig jaar geleden en helaas verleden tijd. Een andere activiteit, die letterlijk nog wel bloeit, is de schenking van Mies Porte aan de obs De Blauwe Morgenster ter gelegenheid van de opening in 1993: een rode kastanje. Mies vond dat deze boom op een schoolplein hoorde te staan.
En laat nu net in de week dat Mies haar 79 en een halve verjaardag viert, de kastanje zich helemaal in het roze hebben gestoken. Die kastanje is in dertien jaar tijd uitgegroeid tot een flinke boom. Maar op school herinneren onderwijzers zich nog de dag dat Mies deze eigenhandig kwam aanleveren op een bakfiets. Ze was er wel opgeklommen, maar kon er niet meer af. Een aangesnelde onderwijzer kon haar nog net opvangen.

Bijbeltuin
En zo kan je nog wel even doorgaan met het noemen van activiteiten waarbij Mies betrokken was. In 2001 had ze weer een nieuw idee, waar ze zich honderd procent voor inzette: de bijbeltuin bij de Hervormde kerk in Middenbeemster.
Daar werkte ze natuurlijk zelf ook hard aan mee.
De voortgang van het onderhoud van de tuin heeft wel wat te lijden gehad van de recente restauratie, maar hopelijk kan de verzorging nu weer ter hand worden genomen. Mies hoopt nu maar op een paar flinke assistenten, want het wordt haar nu toch allemaal wel een beetje zwaar.

Nooit te oud
Een mens is nooit te oud om te leren en dat geldt zeker voor Mies, die nog nooit had gezongen, maar zich wel enthousiast meldde bij het Projectkoor Beemster en daar de tenorpartij meezingt. Ook de PC is niet meer weg te denken uit haar leven. Ze volgde een cursus en zit nu dagelijks achter de computer. Voorlopig wel spelletjes: dan kan ze zo heerlijk even tot rust komen.

Beemsterlied
Tijdens haar verjaardagsfeestje in de Kapel van Zuidoostbeemster vertelde haar vriendin Loes Koeman al het één en ander over deze bijzondere vrouw. Ze had nog wel even door willen gaan, want er is genoeg te melden, maar ze wilde het niet te lang maken. Omdat de redactie van de Beemster Bengel ook veel leuke herinneringen aan haar heeft, is er daarom voor haar een welverdiend plekje op deze site. Persoonlijk dateert de kennismaking vanaf ongeveer 1986, toen ze na het behalen van de pensioengerechtigde leeftijd zich weer in de Beemster vestigde. Die ontmoeting vond plaats in de Hervormde Kerk waar Zangvereniging Harmonie het Beemsterlied instudeerde.

Perenbomen
Overigens is ook dit verhaal lang niet compleet, want legio zijn de keren waarbij Mies weer eens de stoute schoenen voor aantrok en iemand of een instantie benaderde. Zoals het Waterschap De Waterlanden met de vraag wanneer die oude perenbomen langs de Nekkerweg nu eens onder handen genomen werden. Meestal had ze door haar overtuigingskracht succes en zo kregen de perenbomen, die meer dan honderd jaar geleden langs de Nekker- en de Volgerweg werden geplant, een snoeibeurt. Ondanks de ouderdom en aantasting door perenroest, stonden ze ook dit voorjaar weer in bloei.