De Beemster Bengel
"Thuis in de Beemster"
Gebeurtenissen in en nieuwtjes uit de Beemster
van, voor en over Beemsterlingen


 
Start
Redactie
Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links

Contact

Beemsterlied
Gebroeders Jonk en het geheim van Vredenrust

vlnr.:Marian,Ronald,  John en Anneke Jonk Beemster Ondernemers van het jaar 2007

Het was ze niet gegund, de heren John en Ronald Jonk om op 3 januari 2008 hun Nieuwjaarsreceptie in eigen kring te vieren, namelijk in de kantine van Golfbaan Vrederust.

Ze werden er weggehaald om in Restaurant De Beemster Hofstee tot 'Beemster Ondernemers van het jaar 2007' te worden uitgeroepen. Door hun komst werd voor de nieuwsgierige aanwezigen aldaar ook de sluier weggetrokken, want de naam van de nieuwe Beemster Ondernemer van het Jaar is natuurlijk altijd tot het laatst een diep geheim. René van Harlingen, die samen met vader André in 2007 hetzelfde 'lot onderging' , mocht nu de identiteit van de nieuwe Beemster Ondernemers onthullen. Hij deed het met een bijzonder aardige inleiding, waarbij hij het verleden naar het heden doortrok.

René van HarlingenIn de vroege jaren na de droogmaking van de Beemster, werden de Beemsterlanden voornamelijk gebruikt voor agrarische doeleinden, tegenwoordig is men genoodzaakt om de Beemsterlanden op een andere manier te gebruiken om een bedrijf te kunnen exploiteren. Het bedrijf dat vanavond wordt uitgeroepen tot de Beemster Ondernemer van het Jaar heeft in 2003, de ploeg meer dan 180 graden omgedraaid. Het bedrijf was al generaties actief als akkerbouwer in de Beemster, de ploeg was dan ook niet zo maar omgedraaid; dit heeft veel moeite gekost. Toen het lange juridische traject eindelijk afgerond was, konden John en Ronald met hun echtgenotes Anneke en Marian eindelijk dat idee verwezenlijken. Ze hielden alles in eigen hand: van de verbouwing tot grasmaaier en/of trekker repareren.

Helaas kon de Beemster Bengel niet aanwezig zijn bij de Nieuwjaarsborrel op 3 januari en daarom vond de volgende ochtend met de nieuwe Beemster Ondernemers een gesprekje plaats. Ronald poetste nog even de trofee op en liet het certificaat zien en daarna werden ze met z'n viertjes op de kiek gezet op een plekje met uitzicht over de golfbaan.

Hooitijd
Het verhaal dat leidde tot de toekenning van de Beemster Ondernemersprijs geeft aan, hoeveel werk er in een zeer korte tijd verzet is om er een bloeiend bedrijf van te maken: in 2004 de opening van de Golfbaan Vrederust; in 2005 opening van de indoorhal en in 2006 kwam hotel Beemster gereed.
In de eigen personeelskantine met uitzicht op de voormalige landbouwschuur, thans hotel, volgens het concept De Boerenkamer, kwamen de verhalen over de omschakeling van akkerbouwer tot golfbaanhouder naarIndoorhalboven. Hoe ze alles in eigen beheer aanpakken van grasmaaier tot kantoorwerk en het bijhouden van de website www.golfbaanvrederust.nl . Een echt familiebedrijf dus. "Vroeger had je nog wel eens rustige dagen 's winters als de akkers kaal lagen of 's zomers als het gewas stond te groeien, maar nu is het eigenlijk elke dag hooitijd," vertellen ze. "Er is altijd wel wat te doen, want de hele dag komen er golfers hun baantje trekken en ook in de indoorhal is het vaak heel druk."
Golfbaan Vrederust is met zijn 9 holes een kleine, maar gezellige golfbaan, die toch ook veel golfers uit de wijde omtrek naar Middenbeemster trekt.
Ondanks het bij het raadsbesluit tot goedkeuring van de aanleg van de golfbaan ingenomen standpunt, dat 'Vrederust' nooit groter mocht worden, hebben de heren Jonk er echter alle vertrouwen in, dat er een dag zal komen, dat uitgebreid kan worden. Ze hebben met hun opzet bewezen, dat de golfbaan weinig of geen overlast veroorzaakt, iets waarvoor omwonenden hebben gevreesd.

Hotel Beemster
De service van de golfbaan heeft zich in 2007 uitgebreid met de mogelijkheid om ook hier te blijven overnachten. Zeven hotelkamers zijn er gerealiseerd in de landbouwschuur, waarin ook de grasmaaiers staan opgesteld. "We stonden er van versteld, hoe snel nu toestemming Het hotel, links het gedeelte voor de grasmaaiers, rechts de hotelkamersvan de Gemeente Beemster werd verkregen om dit project uit te voeren. Momenteel is het nog wat rustig. Straks in maart, als het nieuwe seizoen begint, dan zal het vast en zeker drukker worden. Het hotel is trouwens nog niet officieel geopend. Dat zit dus nog in het vat.

Ze hebben het Hotel niet 'Vrederust' genoemd, maar 'Beemster'. Dat is op internet natuurlijk veel gemakkelijker bij Google te vinden dat de naam van 'Hotel Vrederust'. Dat er plannen bestaan om even verder op de Nekkerweg nog een hotel te realiseren in het Fort Nekkerweg, vinden de heren geen enkel probleem. We kunnen elkaar immers ondersteunen met de mogelijkheden, die we beiden bieden,. De Beemster trekt steeds meer toeristen, die langer dan een dagje willen blijven. Bovendien is ons concept volgens Hotel De Boerenkamer heel anders dat dat van Fort Nekkerweg".
Trots geven Ronald en John een rondleiding door het hotel. De lange schemerige gang... "Kijk aan de linkerzijde, daar achter de muur staan de grasmaaiers en rechts zijn de hotelkamers", wijst John.
Een foto van de kamers en de eetkamer zegt natuurlijk meer over de rustieke verblijfsmogelijkheid. En van buiten ziet het er ook aantrekkelijk uit met de openslaande deuren met terrasje, waar vanaf genoten kan worden van de bedrijvigheid op de golfbaan.


Geheim van Vrederust
Vrederust herbergt niet alleen het geheim van het succes van de beide eigenaars; de boerderij waaraan de Golfbaan zijn naam heeft verleend, heeft zo zijn eigen geheimen. "Vrederust heeft vroeger namelijk gediend als schuilkerk", vertelt Ronald. "We hebben er zelfs een bewijs van. Er is een houten paneel, beschilderd met engeltjes, aangetroffen tijdens een verbouwing. We denken dat nog niemand daar het bestaan van af weet."

Zo'n mededeling maakt natuurlijk nieuwsgierig en leidt tot de vraag of dit stukje historie van Beemster ook even gekiekt kan worden. Gelukkig herinneren John en Ronald zich, dat het voorwerp 'ergens' op zolder moet liggen. John gaat eens kijken en even later komt hij er toch mee te voorschijn: twee losse delen, die in elkaar passen. Het zat wel een beetje onder het stof , dus er moet eerst even schoon gepoetst worden. Maar dan vertoont het schilderstuk zich in alle schoonheid. "Jammer dat het beschadigd is", vinden de broers.