De Beemster Bengel
"Thuis in de Beemster"
Gebeurtenissen in en nieuwtjes uit de Beemster
van, voor en over Beemsterlingen


 
Start
Redactie
Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links

Contact

Beemsterlied
De gedichtenwebsite van Mama Tante Jos

Middenbeemster, 28 februari 2008

Soms lijkt het er wel niet van te komen dat een interview wordt uitgewerkt. Dan blijven de notities van een gesprek een week of twee, soms zelfs nog wat langer, liggen. Maar nog niet eerder was het voorgekomen, dat er bijna een jaar overheen is gegaan. Zo bleef dat van 'Mama Tante Jos' maar steeds in portefeuille.
Dat had allerlei oorzaken. Zeker een persoonlijke, maar ook een spirituele. Moeder Jos is namelijk niet zo gewoon een doorsnee huisvrouw en moeder. Trouwens, het huis van Jos en Willem van Diepen is ook niet alleen een 'home' voor hun eigen zes kinderen, maar biedt tevens nestwarmte aan pleegkinderen, die gedurende kortere of langere tijd opvang nodig hebben. Het zijn er wel een stuk of zes. Dat is lang geen sinecure, want kinderen worden niet voor niets uit huis geplaatst.

2004
Het contact met de familie van Diepen dateerde al van begin november 2004, toen ten huize van Jos en Willem een gesprekje plaats had met hun dochter Mariëlla, de Beemster Lusthof huisverkoopster, die een prachtige bloemenkraam had op de Zondagmarkt. Ook andere Beemster Lusthofkramen had zij van een fraaie bloemversiering voorzien.

Het was een gesprek rond de grote tafel, waarbij ook de ouders van Mariëlle aanwezig waren. Willem vertelde daarbij over de witte Zantedeschia's, die hij in dat jaar nog kweekte en hij liet zien lijfspreuk lezen.

Jos onthulde tijdens het gesprek, dat ze gedichten maakte, ja soms zelfs gedichten 'doorkreeg' van overledenen. Dat was natuurlijk een interessant onderwerp om later eens over te praten, maar het kwam er maar niet van.

Op 30 maart 2007 was er weer een ontmoeting met het echtpaar, nu in de raadszaal van het Gemeentehuis, waarbij aan zoon Paul namens de Maatschappij tot Redding van Drenkelingen door burgemeester Harry Brinkman een onderscheiding werd uitgereikt.

Paul had een automobilist, die in de sloot was beland, het leven gered. Nou, dan sta je als ouders toch wel even naast je schoenen.

Na de huldiging vertelde de uiteraard zeer trotse moeder, dat één van haar zonen voor haar een mooie website had gemaakt: www.mama-tantejos.nl. Daarop kon ze nu alle gedichten, die ze maakte, publiceren. De website is te vinden als het hiernaast staande plaatje wordt aangeklikt. Het was weer een reden toch eens die afspraak voor een gesprekje te maken, hetgeen in mei daarop plaats had.

Fragment uit het gedicht Afscheid'op de website

Vertroosting
Tijdens dat gesprek vertelde ze, dat ze met betrekking tot de gedichten op haar website veel reacties van mensen krijgt, die er vertroosting in vinden."Ik krijg ook op de meest vreemde tijden een gedicht door", vertelde ze. "Soms word ik midden in de nacht wakker en schrijf het allemaal meteen op. Vaak gedichten, die ik doorkrijg van mensen, die zijn overleden en mij wat willen vertellen, opdat ik het door kan geven aan nabestaanden. Vaak herkennen de mensen de persoonlijkheid, die mij zijn/haar gedachten heeft doorgegeven.

Mystiek
Jos is zeer gevoelig voor mystiek. Daarover zegt ze: "Mijn moeder heeft twee eerder geboren zusjes gehad, die beide maar kort hebben geleefd. Deze meisjes heetten Josina, Martha Maria Carolina. Ik ben volledig naar hen venoemd. Door een paar heel bijzondere gebeurtenissen in mijn leven weet ik dat ik door en met hen ben verbonden".

Emanuel
Soms is een gesprek heel moeilijk te verwoorden, omdat er allemaal dingen aan de orde komen, die persoonlijk raken en die niet voor internetpublicatie geschikt zijn. Het werd nog moeilijker toen Jos een paar dagen later een gedicht naar mij mailde, dat zij van onze zoon, die op 12 april 2003 met zijn motor verongelukte, doorgekregen zou hebben. Dat was even slikken. Hoewel ik mij absoluut niet kan voorstellen, dat onze zoon het woord 'Emanuel' ooit maar in de mond zou hebben genomen.

Onze zoon Ruud werd slechts 33 jaar. Hij werd gecremeerd op Goede Vrijdag. Over drie weken, op 21 maart is het weer Goede Vrijdag en dan is het al weer bijna vijf jaar geleden. Het gedicht heeft Jos trouwens ook gepubliceerd op haar website mèt haar hierboven staande aantekening. Toch geweldig mooi, dat zo'n vrouw met haar gedachten zo intens met jou bezig is geweest.

Paulus II

Hoe het ook zij: het interview bleef onuitgewerkt liggen. Ik kon er gewoon niet mee verder. Totdat ik op zaterdagavond 16 februari de toneelvoorstelling van Paulus II in Westbeemster bijwoonde en zag, dat Jos één van de toneelspelers was.

Het herinnerde mij aan het nog niet voltooide interview en zo is het er alsnog van gekomen, ook al was het moeilijk. Trouwens, wat Jos tijdens dat gesprek over haar zelf vertelde. dat staat allemaal op die prachtige website van Mama Tante Jos te lezen.

Erny van de Kleut