Zuidoostbeemster
18 augustus 2009

Voor Bert van de Veen en Wietse Tolman was 2009 wat onderscheidingen betreft een vruchtbaar jaar. In april mochten beiden op het Gemeentehuis Beemster een koninklijke onderscheiding uit handen van burgemeester H.Brinkman ontvangen enop 1 juni deed het bestuur van Stichting Wijkcentrum Zuidoostbeemster er nog een schepjebovenop door beiden te huldigen voor hun jarenlange inzet als bestuurslid van Buurthuis Zuidoost een fraaie gouden speld met diamantje te overhandigen. Deze plechtigheid betekende tevens hun afscheidals bestuurder Het spreekt voor zich, dat beide heren een respectabele staat van dienst hebben en zeker dat hun laatste jaren tropenjaren zijn geweest. In 2003 werden plannen gesmeed voor het stichting van een Multifunctioneel Centrum in Zuidoostbeemster, waarbij het Buurthuiswerd geïntegreerd bij een nieuw te bouwen school. Hier wilden ze hun schouders nog wel onder zetten, maar daarna hielden ze het voor gezien! Tot zo en niet verder... Dat werd met stelligheid verklaard. Door deze drukke activiteiten, waarbij een enorme veelheid van berekeningen, vergaderingen, correspondentie en inspecties op de bouwlocatie plaats hadden. Mappen vol papier kunnen ze daarover tonen. Reden om ze toch eens aan hun jasje te trekken voor het voeren van een gesprekje.

Bert van de Veen
De heer Van de Veen, vanaf 29 april Lid in de Orde van Oranje-Nassau heeft zijn sporen voor zijn vrijwilligersactiviteiten gedurende 35 jaar op cultureel en kerkelijk gebied gebied verdiend. In 1972 vervulde hij diverse funties voor de Protestantse Gemeente Beemster. Van 1979 (de preciese datum is niet bekend omdat toen nog veel op het zg. 'sigarenkistje' werd genoteerd bij het Buurthuis Zuidoost, waar hij als opvolger van dominee Hanenburg in het bestuur kwam. Vanaf 1984 nam hij de veelomvattende functie van secretaris op zich. Maar ach, hij was in zijn werkzame leven wel bekend met bankzaken en vergaderen en hij wist de weg om subsidies bij provincie en VSB los te peuteren; tevens had hij een journalistieke knobbel! Allemaal kwaliteiten, die hem in zijn bestuursfunctie goed van pas bleken te komen. Al direct na zijn aantreden als secretaris was hij betrokken bij het vormen van een nieuw algemeen bestuur voor de Stichting Wijkcentrum Zuidoostbeemster. Eenmaal in de Vut kreeg hij het nog drukker, want hij werd ook nog eens bestuurslid van het Infocentrum in Middenbeemster. Toen vijf jaar geleden de plannen voor het nieuwe Buurthuis vorm kregen, werd op zijn vrije tijd een zwaar beroep gedaan. Iedere dinsdagavond bestuursvergadering en wat er allemaal nog meer bij kwam met betrekking tot de bouwplannen.

Wietse Tolman
Ook Tolman heeft een respectabel aantal 'dienstjaren' als vrijwilliger op zijn naam staan, die aanleiding gaven hem een koninklijke onderscheiding toe te kennen. Zo is hij sinds 1980 lid van het dagelijks bestuur van de Stichting Wijkcentrum Zuidoostbeemster en ook al weer sinds de plannen voor het Multicultureel Centrum vorm kregen is hij als bouwkundig adviseur belast met het toezicht op de bouw en de inrichting van het nieuwe Buurthuis. Daarnaast heeft hij tevens zitting in twee bouwcommissies ten behoeve van het college van beheer van de kerken. Zo was hij betrokken bij de grote opknapbeurt van de Kapel in Zuidoostbeemster en ook bij de restauratie van de Hervormde Kerk in Middenbeemster speelde hij een belangrijke rol.

Ho en stop!
Het is niet vreemd, dat hij deze activiteiten op zich heeft genomen, want voor hij met pensioen ging, was het uitvoeren van bouwinspecties zijn dagelijks werk. Zo is hij ook nog opzichter geweest bij Woningbouwvereniging ROAC. Hij heeft heel wat te stellen gehad met het onderhoud van het Buurthuis, dat in de loop der tijd toch wel ernstige mankementen vertoonde, zoals asbest in het dak. Wat betreft het nieuwe Multiculturele Centrum: nog steeds komen er onverwachte 'klussen' in verband met de oplevering op hem af, maar hij heeft verklaard er echt mee te stoppen, ook al is de aanvankelijk geplande datum van de beëindiging van deze vrijwillige baan verschoven naar 1 oktober. Dan is het echt: 'Tot hier en niet verder!!'

Beiden heren hebben hun hart verloren aan de Beemster; ze zijn er mee vergroeid. Van de Veen, die in het kader van zijn werk veel buitenlandse reizen heeft gemaakt, is hier in 1958 komen wonen en vanaf dat moment, had hij het behaaglijke gevoel echt 'thuis' te komen' in het land waar het leven goed is'. Tolman heeft zijn hele leven hier gewoond.