De Beemster Bengel
"Thuis in de Beemster"
Gebeurtenissen in en nieuwtjes uit de Beemster
van, voor en over Beemsterlingen


 
Start
Redactie
Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links

Contact

Beemsterlied
Leden van Volkstuinvereniging 'Leeghwater'
verbijsterd over voorstel in Kaderbegroting Beemster
tot pachtverhoging volkstuintjes
  Middenbeemster, 27 augustus 2010

 

 

In februari 2006 mocht de redactie van de Beemster Bengel een helicoptervluchtje boven de Beemster meemaken en kon daarbij de hiernaast staande foto van het volkstuincomplex Leeghwater in Middenbeemster maken. Het lag er toen met alle omgespitte tuintjes en met hier en daar nog te oogsten boerenkoolstronken helemaal bij in 'winterkledij'.

Op 25 augustus 2010 bezocht de redactie van de Beemster Bengel op vaste bodem het Volkstuincomplex, dat in dit jaargetij herschapen is in een ware oase van rust en groen
   

Onder het van deze zaligheid genietende volkstuindervolk is echter verbijstering ontstaan door een voorstel in de Gemeentelijke kadernota met een verhoging van de pachtprijs van de tuintjes met zeker 500%. Dit was onder meer de reden van het bezoek aan Marjolein Ushi, één van de hartstochtelijke volkstuinders, die hier haar grote tuinhobby op biologisch/dynamische manier uitoefent. Volgens kenners is zij naast het feit, dat ze bijzonder groene duimen heeft, ook nog iemand die vol enthousiasme kan vertellen waarom en hoe zij haar tuin van 500 m2 (2.5 perceel), bewerkt.

Het was niet teveel gezegd... Ze gaf niet alleen een lesje in tuinieren en vertelde over gewassen, waar ik (als dochter van eveneens een volkstuinder) nog nooit over gehoord had. Ze vertelde over wat er allemaal aan groenten en fruit in haar tuin stond, maar ook hoe ze die in gerechten verwerkte of er sappen van maakte, die ook in maanden als de oogst voorbij is, nog lekker geconsumeerd kunnen worden. Om te beginnen deelde ze mee, dat ze een teelt van 1:8 handhaaft. Dat wil zeggen: een gewas wordt bij haar slechts één keer in de acht jaar op hetzelfde plekje geteeld. In de landbouw is deze wisselslag meestal 1:3 of 1:4 (bijvoorbeeld tulpen-gras-graan-aardappels). Om de grond gezond en vruchtbaar te houden, heeft ze bijvoorbeeld ook overal in de tuin mierikswortel geplant.

 
Wat opvalt in zo'n biologisch/dynamische tuin is de veelheid aan bloemen, die tussen de groentegewassen staan. Buiten het feit, dat zo'n volkstuin er daardoor bijzonder fleurig uitziet, dienen deze bloemen als bestrijdingsmiddel tegen ongedierte, zoals luizen. Die zijn bijvoorbeeld gek op afrikaantjes, cosmea en Oost-Indische kers. Ze laten dan de andere lekkere groene hapjes staan; Deze bloemen zorgen er ook voor dat aaltjes niet aan de wortels van de groenten sabbelen. Voor sjalotten bieden viooltjes weer natuurlijke bescherming. In zo'n b/d-tuin wordt namelijk geen gif aangewend ter bestrijding van ongedierte. De b/d volkstuinders gebruiken daarvoor zelfgemaakte brandnetelgier, die het prima doet en mocht het ongedierte in zulke groten getale voorkomen, dan biedt het milieuvriendelijke lavameel ook nog een oplossing.
 
Slakken vormen echter een groot probleem; bij uitzondering worden deze 'niet voor reden vatbare glibberaars' bestreden met speciale slakkendoodkorrels, die absoluut niet schadelijk zijn voor meer welkome vliegende en rondscharrelende gasten, zoals egeltjes, die in een hoek van de tuin een ware egelburcht hebben optrokken. Er zijn zelfs planten bij, die veel vlinders aantrekken om er hun eitjes op te deponeren. Dat de daar uitgekomen rupsen zich zeer te goed doen aan de zogenaamde waardplant is wel te zien aan dit gewas, waar Marjolein bijna liefkozend op de beschadigde bladeren wijst. Dat de bloemen overigens ook nog veel bijen aantrekken, is natuurlijk voor de hand liggend.
 
De trots van Marjolein is de druivenstruik van het soort Uhudler, een minder bekende soort met hele grote druiven, die speciaal door haar werd geïmporteerd uit Oostenrijk. Zoals het ook gebruikelijk is in de b/d tuin heeft ze aan het begin en het eind van de rij wijnstokken een bottelroos staan ter bescherming tegen insecten.
 
KweepeerBijzonder
In de fruitafdeling staan onder meer bijzondere soorten, zoals kweeperen en roze aalbesstruiken. Kweeperen zijn rauw vrijwel niet te eten door het harde en zure vruchtvlees, maar ze zijn heerlijk om te verwerken in allerlei gerechten. Op internet worden er op een site wel 60 recepten voor gegeven. Verder kun je in Marjoleins tuin ook nog pastinaken, knoflook, aardperen, palmkool, paarse spekbonen en gekleurdzadige droogbonen aantreffen.
 
 
PastinakenDeze droogbonen moeten groot groeien en -zoals de naam zegt- gedroogd worden. De boontjes zijn wit met rode spikkels. "Je kunt er een heerlijke bonenschotel maken", aldus Marjolein.
Pastinaken zie je meestal niet bij de Nederlandse groenteman. Ze worden wel veel in Duitsland gegeten en hebben een koolachtige smaak.
 
Aardperen Palmkool
 
Zo, dat was in het heel kort even een opsomming van alle bijzondere soorten groenten, kruiden en fruit, die in de tuin van Marjolein gekweekt worden, maar er zijn natuurlijk ook gewoon andijvie, bietjes, winterwortels, courgettes, pompoenen of aardbeien te vinden. Op de vraag hoeveel soorten gewassen er in haar tuin te vinden zijn, was het antwoord. "Ik zou het niet weten; ik denk van alles!"..., wat natuurlijk een antwoord is, waar je niet veel mee kunt. Maar boeiend was het wel die rondleiding op de 500m2 volkstuingrond van Marjolein.

 

Het tweede deel van het bezoek betrof een onderonsje met Henk Lok, secretaris van de Volkstuinvereniging Leeghwater, waar ook Marjolein was bijgeschoven. Het vond plaats op de 'veranda' van het 'clubhuis', eigenlijk een opbergschuur voor materieel en tuingereedschappen. Dit gebouwtje kon opgetrokken worden door een schenking van het VSB fonds. Verder kent het volkstuincomplex nergens tuinhuisjes, of het moet zijn wat plantenkassen. In het contract dat de volkstuinvereniging met de gemeente, zijnde de verhuurder van de grond, heeft afgesloten, bepaalt namelijk dat er geen bebouwing mag plaatshebben, omdat de grond in de toekomst bestemd is voor woningbouw. Dat zit er voorlopig echter nog niet in. Men denkt zelfs aan het jaar 2020.
   

Lok vertelde, dat de vereniging in 1981 is opgericht. Aanvankelijk was het complex gevestigd aan de Rijperweg naast de Manege van de Beemster Ruiters. Thans ligt het meer Noordelijk in de wijk De Groene Poort. Eén perceel meet 200m2. Er kunnen meerdere percelen gehuurd worden, maar als één perceel net te groot is, kan het ook in de helft.

De pacht die leden betalen voor hun volkstuin is ongeveer € 50,00 per jaar, maar zoals in de Kadernota van de Gemeente kan worden opgemaakt, zou die pachtprijs op zeker € 200 per jaar komen en dat is heel wat meer dan alleen toepassen van de inflatiecorrectie, zoals de heer Arjan Heijne, voorzitter van de Tuinvereniging als inspreker bij de behandeling in de Commissie Grondzaken betoogde. Het telen van sperzieboontjes en andijvie zal voor de volktuinders dan een zeer kostbare aangelegenheid worden.

   
Ze vinden het voorstel van de B & W onredelijk, omdat de exploitatie van de grond helemaal op rekening van de tuinvereniging zelf komt. Ze zijn namelijk verplicht de paden, grasstroken en de slootkanten rond het complex netjes bij te houden. Dat kost dus de Gemeente niets. Aan de andere kant menen ze dat de huidige pacht van de percelen in overeenstemming is met die van andere volkstuincomplexen, maar die hebben dan tenminste nog de beschikking over waterleiding, elektra en riolering en ze mogen er tuinhuisjes plaatsen en dat is hier allemaal niet! Zo levert het eigenlijk nog 'braakliggende' stuk grond, eigendom van de Gemeente, dus alleen maar geld voor de kas. Ze vinden dat ze niet de dupe mogen zijn van bezuinigingen, die in totaal 1 miljoen moeten opbrengen.
   

Het zou heel jammer zijn, als mensen om de pachtprijs de volkstuintjes moeten opgeven. Het is naast een goede lichaamsbeweging voor vooral gepensioneerden heel goed. Het is gezond buiten bezig te zijn, maar ook voor de sociale contacten onontbeerlijk. Er zijn mensen, zoals Marjolein, die de hele dag op de tuin te vinden zijn. Anderen komen wel drie of vier keer per dag langs om een praatje te maken. Marjolein, die het onderwijzersbloed in haar lijf heeft, zou graag ook een wat educatiever rol aan de volkstuinen willen toekennen, maar dat is hier onmogelijk.

Na het inspreken tijdens de commissievergadering Grondzaken door de heer Heijne werd afgesproken, dat er toch overleg met de Volkstuinvereniging zal plaatshebben om deze zaak nog eens door te lichten. Hopelijk komt er een goede oplossing uit de bus.