Purmerend, 13 juli 2011

Tijdens het slotapplaus van de opvoering van 'Het Wonder van de Heilige Dorothea' door het Nederlands Kinder Theater in De Purmaryn mochten vader en moeders, broers en zussen, opa's en oma's eindelijk naar hartelust foto's maken en met zoveel mogelijk flitslicht. Dat gebeurde zelfs op uitdrukkelijk verzoek van de leiding van het NKT om alle jonge acteurs en actrices te laten weten, dat het publiek bijzonder genoten had.
Het geflits was dan ook niet van de lucht, zodat een bliksemend slot deze magische musicalavond besloot.

Want magie kwam er bij 'Het Wonder van de Heilige Dorothea' zeker aan te pas. De auteur, tevens regisseur, Jeroen Man onthulde in de toelichting op het programma, dat hij zich had laten inspireren door een 'healing' van Yomanda. Hij had zich verwonderd over het gedrag van de mensen die daarbij aanwezig waren, maar ook over de commerciële toestanden daar omheen. Zo verzon hij het plot van de musical rond Dorothea. Ze is een 16-jarig weesmeisje uit de 16de eeuw, dat na een heksenproces tot de brandstapel werd veroordeeld. De geest van dat meisje kreeg geen rust en door de eeuwen heen werd ze telkens gezien als ze rondwaarde in maanovergoten nachten. Zo dook ze dus ook op in camping 'Het Hijgend Hert', waar de kinderen van het NKT hun zomervakantie doorbrachten.

Een grote camping levert natuurlijk heel veel vertier en plezier op en het spreekt vanzelf, dat het NKT dit gegeven uitgebuit had door veel liedjes en dansjes te laten uitvoeren door de diverse klassen van de toneelschool. Daarbij was vooral de yell 'Hi, ha Hijgend Hert' wel het toppertje. Het toneel stond daarbij vol enthousiast zingende kinderen in een bonte mengeling van vrolijk gekleurde kostuums. Er was bijzonder goed gestudeerd op de dansjes. Prachtig gelijk ging het allemaal. Het decor met de tenten en een caravan was heel fraai. De eigenaar van de camping, Mijnheer van Campen, gaf aan zijn rol wel een heel bijzonder potsierlijk karakter. Op die camping ontlook bij de kamperende tieners natuurlijk ook de liefde.

In de musical speelde zich tevens het andere verhaal af: een vreselijk drama, dat plaatsvond in de 16de eeuw. Een grote brand had bijna een heel dorp in de as gelegd. Dorothea, een weesmeisje dat de brand had overleefd, werd daarna liefderijk opgenomen in een gezin. Maar al spoedig verschenen zwarte wolken aan de horizon. Ze kreeg de schuld van allerlei rampspoeden in het dorp en daarom dachten de dorpsbewoners dat ze een heks was. Ze werd veroordeeld tot de brandstapel en zo eindigde haar leven heel tragisch. Maak daar maar eens een vrolijk musicalverhaaltje van!
Telkens wisselden de scènes op de camping en het dorp in de 16de eeuw elkaar af en zo werd langzamerhand de rode draad duidelijk.

Het plot, compleet met de dolende geest Dorothea, die onschuldig op de brandstapel het leven had gelaten, was intrigerend en voor een musical zeer aannemelijk, Deze goede geest uit het verleden, zorgde er voor, dat in het bos verdwaalde kinderen weer veilig thuis kwamen.

De scènes werden steeds meer in elkaar verweven. Halverwege speelden beide groepen op het podium naast elkaar. Aan de linkerkant de dorpsscêne waar het drama zich steeds meer ontrolde en rechts de camping, waar behoorlijk werd verdiend aan ' ingestraald' water. De campingfontein waar Dorothea voor het eerst was verschenen, bleek namelijk opeens geneeskrachtig water te leveren.


Maar de scène waarin de campingbaas plotseling helende gaven blijkt te hebben en om die reden bestormd wordt door krijsende hysterische vrouwen, was in het kader van een kindermusical wel een beetje 'overdone' en eigenlijk niet zo heel erg leuk.
Natuurlijk zal het voor de auteur inspirerend zijn geweest om ook taferelen als handoplegging te belichten, maar zonder deze genezingsscène was de lengte van de musical lang genoeg geweest.
De van half acht tot half elf durende voorstelling maakte het toch wel een beetje laat voor erg jonge kinderen zowel op het toneel als voor de grote jeugdige schare in de zaal.

Verder geen enkele minder positieve opmerking. Het was echt grandioos wat op toneel gepresteerd werd en hierbij nog een extra pluim voor de 'levende schilderijen' als openingsscène; ze waren ogenstrelend, geheimzinnig en adembenemend mooi.
Leuk dat er ook zoveel jongens aan de musical meededen en natuurlijk waren ook weer heel veel jongelui uit de Beemster op de planken te zien.
Het was tevens een goed idee om docenten in de processie mee te laten zingen. Met dat toch wat donkerder geluid van de volwassenen klonk het nog meer mysterieus.

En tenslotte...

Het gaat te ver om alle namen van spelers en medewerkers te noemen, maar directeur Fred Mulder mag terecht trots zijn op de talentjes van het Nederlands Kinder Theater. Inmiddels hebben alle voorstellingen plaatsgehad en kan het NKT tevreden terug blikken op alle avonden een 'volle bak'; er moesten zelfs wachtlijsten worden aangelegd in geval iemand zou afzeggen en zijn kaartjes inleveren.

De foto's bij dit artikel zijn met goedvinden van het NKT van facebook gedownload.