 Middenbeemster, november 2011
In de aanloop naar de viering van het 400 jaar bestaan van de Beemster wordt al heel wat geknipt en genaaid in huiskamers, maar ook in het atelier van Hetta van der Schraaf. Historische kledij zo omstreeks uit de 17de eeuw is het motto.
Er moet zelfs al een beetje haast worden gemaakt, want op 1 januari wordt de gehele bevolking van de Beemster geacht zich gehuld om in jurken en pakken, die tijde van de droogmaking gedragen werden. Coupeuse Hetta van der Schraaf heeft er mee dan dagwerk aan.
  Confectie
In haar tot atelier gebombardeerde garage in de wijk Pijlenburg kan ze haar hobby naar hartelust uitoefenen. Naast het maken van maatkleding op bestelling is ze inmiddels ook gestart met het maken van confectie van zo rond 1612, het jaar van de 'geboorte'van de Beemster. Het is nu ook een beetje vooruit denken, want er zijn nog een heleboel Beemsterlingen, die alsnog besluiten mee te doen aan de verkleedpartij in het jubeljaar 2012. "Dan is het makkelijk als je al wat in voorraad hebt hangen", zegt ze "We maken het ook passend". 'We', want ze heeft het zo druk, dat ze inmiddels de hulp heeft ingeroepen van een paar cursisten, die ze opgeleid heeft en die haar nu met evenveel enthousiasme terzijde staan.
 Iedereen rijk?
"Het is opvallend, dat iedereen zich als edelman of -vrouw wenst te verkleden", zegt ze. "Natuurlijk waren er de grote geldschieters die de wording van de droogmakerij mogelijk maakten en die zich mooie buitenplaatsen lieten bouwen.. Maar er waren ook mensen, die met hun handen de kost moesten verdienen. Denk maar aan ambachtslieden, zoals de smid en de timmerman, dienstboden, knechten, boeren en boerinnen en zeker niet te vergeten: de polderwerkers. Maar nee hoor: straks loopt iedereen te pronken in zijde en brokaat en ze dragen grote kanten kragen. Zelfs voor de marketentsters, (meestal de wasvrouwen van een legereenheid), steken zich in pauwblauw fluweel met gouden tressen en een rok van goudgele brocaatr. Voor haar echtgenoot, die in die tijd lager was dan een onderofficier, is een outfit in een dergelijke versie voorhanden.
Daarom is het leuk, dat de vrijwilligers van de beide musea en het informatiecentrum in 'reële dienstkledij' gestoken zijn. Hetta heeft het vervaardigen van de 'knechtenmode' op zich genomen; de dames van Betje Wolff hebben zelf de handen uit de mouwen gestoken om jakjes, schorten, rokken en mutsjes te maken.
 Maar ja, je weet het niet... misschien zijn er in de huiskamer mensen aan het werk, die op een eenvoudige manier gewone beroepskleding maken, zoals voor een bakker, een slager, een herbergier of een schobbejakkerige dijkwerker. Het zal in ieder geval een grote verrassing zijn als straks iedereen zich verkleed vertoont.
Maar, het is natuurlijk toch veel leuker om met soepele stoffen aan het werk te gaan, in plaats van een juten zak of grof geweven katoen en baai.
Hetta koopt haar materiaal groot in en stroopt vooral beurzen en markten af. De planken in haar garage puilen uit van de stapels stoffen en ze heeft dozen vol accessoires. Hoeden zijn er in alle maten en speciaal hele grote maten tot maat 60, want Beemsterlingen schijnen ook grote hoofden te hebben.
  Hetta is er van overtuigd, dat heel Beemsterlingen zich straks zullen tooien met de meest fantastische historische kledij. Er zijn veel dames privé of binnen een buurtvereniging bezig met het naaien er van.
En als de naaikunst toch niet voldoende of helemaal afwezig is, dan kan zij met haar confectie collectie de helpende hand bieden. Regelmatig gaat daarom bij haar de telefoon met de vraag of ze voor mevrouw en mijnheer iets in de rekken heeft hangen. Nou, dat is wel het geval hoor! Vaak zijn heren- en dameskleding bij elkaar passend en van dezelfde stof gemaakt.
Maar als ze vragen "Heb je voor mij ook nog een apenpakkie, dan pik ik dat niet", zegt ze. "Ik maak geen apenpakkies'. Het is allemaal coupeusewerk en ik doe het met liefde. Want naaien, dat heb ik al van kinds af aan gedaan, het is mijn vak en daar heb ik heel veel plezier in. Nog steeds! Alle uurtjes die ik vrij heb, kruip ik achter de naaimachine."
|
