Middenbeemster, 9november 2011

Sinds 9 november mag de redacteur van de Beemster Bengel na het volgen van een workshop Wonen Plus in Schermerhorn, zich tevens gecertificeerd 'levensboek' maakster noemen. Ik ontving het cerntificaat uit handen van de workshopleidsters Addy de Mooij en Pascalle Schmitz, namens de Stichting Vrienden van Geriant, die zich inzet voor mensen met dementie en mantelzorgers.

In de praktijk blijkt dat er groeiende belangstelling bestaat om levenservaring (en vooral dan de positieve) op papier en in foto's vast te leggen, maar het is natuurlijk niet aan iedereen gegeven om dat uit te voeren.
Tijdens de workshop vertelden Pascalle en Addy wat de voorwaarden zijn om een aanschouwelijk, goed volgbaar en verantwoord verhaal in boekvorm aan te leggen met ouderen. Daaraan zijn wel regels verbonden.
Praten over het verleden is een substantieel gegeven. Vaak herinneren oudere mensen zich nog goed gebeurtenissen uit het verleden en die willen ze graag op papier zetten. Tevens vormen deze levensverhalen een houvast naar hun eigen verleden, waar samen met anderen over gepraat kan worden.

Aan de cursus, die voor het eerst door Wonen Plus werd georganiseerd deden acht vrijwilligers mee. Aandachtig werd geluisterd en al heel gauw kwamen de groep tot de conclusie, dat de inleiding op zich al heel veel aanleiding bood tot het zelf ophalen van herinneringen. "Iedereen heeft zo zijn eigen levensboek', aldus Pascalle en Addy.

Als je die levensboeken naast elkaar legt is er natuurlijk geen één hetzelfde. Het hangt van de leeftijd en levensomstandigheden van de persoon af. Elke generatie heeft zijn eigen tijdsbeeld. En dat maakt het aanleggen van een levensboek zo waardevol, ook voor later.

Poort der herinnering
Hoe het in zijn werk gaat. Tijdens een ontspannen gesprekje proberen de vrijwilligers gegevens te noteren en indien mogelijk er foto's bij te krijgen. Vaak is een foto al genoeg om mensen aan het praten te krijgen.
Over aan te snijden onderwerpen: er bestaat een scala aan mogelijkheden om de 'poort der herinnering' open te zetten: het gezin en de plaats waar men geboren is, familieleden, vriendjes of vriendinnetjes, de schooltijd, de trouwdag, de vakanties... vaak komt men van het ene op het andere onderwerp.
De beste manier om een levensboek samen te stellen is een gewone ringband met insteekmappen aan te schaffen. De inlegbladen kunnen met de hand geschreven worden, maar tegenwoordig is digitaal toch meer voor de hand liggend.
Er zijn natuurlijk meerdere gesprekken nodig om een zo goed mogelijk beeld over het leven van de persoon te kunnen geven. Rekening moet worden gehouden met het feit, dat het voor al waar het al wat dementerende personen betreft, heel vermoeiend kan zijn om zo in zijn/haar herinnering te gaan speuren.

Een levensboek is onvervreemdbare eigendom van de betreffende persoon. Hij/zij hoeft het niet door andere te laten corrigeren. Hoewel dat later natuurlijk wel weer gesprekken kan losmaken, staat zijn/haar eigen waarheid boven water. De betreffende persoon mag zelf beslissen aan wie hij/zij het boek willen laten bekijken. Natuurlijk kan het handig zijn om soms met familie of verzorgenden overleg te plegen over periodes in het leven of herinnerinngen, waarin beter niet gewroet kan worden.

De gesprekken die leiden tot het maken van het levensboek kunnen het best één op één plaats hebben. Probeer dat met familie of mantelzorgers te regelen.
Wonen Plus heeft voor het maken van een levensboek nu acht gecertificeerde vrijwilligers, die kunnen helpen met het samenstellen van een levensboek.

Leden van Aangenaam Wonen Plus krijgen regelmatig huisbezoek, waarbij dat kenbaar gemaakt kan worden. Ook verzorgers komen wel eens met een vraag daarover.

Het is intensief werk en er kunnen natuurlijk geen honderden aanvragen gehonoreerd worden. Misschien zijn er bezoekers van deze site, die er ook wel oren naar hebben om zo'n workshop te volgen.

voor meer informatie kunt u contact opnemen met het servicepunt in Schermerhorn op tel nummer 072-5020400.