Open doekjes voor toneelvereniging Paulus II |
Een welverdiend Open Doekje voor de leden van Toneelvereniging Paulus II, te weten:
 Hans Timmer, (Arnold Hameleers, opa en eigenaar rusthuis Quirin)- Wendy Brands en Carla Bleesing (zijn dochters Thea en Wies)
- Jan Boots (Anton de Bats, gast Leutnant Von Türm und Taxis),
- Arie-Jan Tol (Jaap, tuinkabouter, gast)
- Marian Buis( Sof, gast en mannenhaatster)
- Carla Tol Vic, gast en mannenhaatster)
- Karin Giling, (Bets, kokkin)
- Frans Konijn, (Stefan van As major domus)
- Josine Tol, (Lita, Zweedse schone sollicitante)
- Nelleke Glorie (Karin van Dijk sollicitante)
- Kees Veenhof (regisseur) .
- Tineke Puister (souffleuse)
- Marlies Smit en Margriet Boots (Grime
Al deze mensen stonden op zaterdag 5 november in De Kerckhaen garant voor een schitterende reprise van het toneelstuk 'Zwart op wit'. een komedie, die al op 29 oktober zijn première beleefde. Het nogal hilarische stuk is geschreven door Frits Criens. De grappen en grollen deden de bezoekers aan deze toneelvoorstelling in de ene na de andere lachstuip schieten.
De Beemster Bengel had op 29 oktober gekozen voor de uitvoering van Beemsters Fanfare, die op dezelfde datum werd gehouden en dat was maar goed ook, want de media richtte zich verder voor honderd procent op Westbeemster. Maar ook de Fanfare verdiende terecht aandacht. Het bezoek aan de uitvoering van Paulus II kon gelukkig verschoven worden naar een week later.
Het is natuurlijk moeilijk om bijna als mosterd na de maaltijd een verslag van deze uitvoering te moeten schrijven. In herhaling vallen is dan bijna onvermijdelijk. Maar de Beemster Bengel heeft andere mogelijkheden dan de vertegenwoordigers van andere media, die wel op de eerste rang zaten tijdens de première. Echter, omdat Zwart op Wit inmiddels al weer opgeborgen is, kan het dus helemaal geen kwaad om de dolkomische situaties door middel van foto's te verklappen.
|
 |
|
 |
| De proloog met Opa, Wies en Thea en Anton. Onderwerp:'opa' tyranniseert zijn dochters. Dat kan niet goed blijven gaan. |
|
De kabouter (debuut van Arie-Jan Tol) en de luitenant bemoeien zich er ook al mee. |
 |
|
 |
| Sof en Vic, de mannenhaatsters adoreren een macrobiotische levensstijl met veel natuur en lichaamsbeweging. |
|
Klikte het nu wel of klikte het niet tussen de mannenhaatster Vic en Stefan ? |
 |
|
 |
| In ieder geval niet bij Sof en de luitenantn, die op de vuist gaan. |
|
Dan kan Lita, de Zweedse schone het beter vinden met opa. De Nederlandse taal werd tot groot vermaak van de zaal verrijkt met een veelvuldig gebruik van de Zweedse Ø. |
 |
|
 |
| Opa wordt weer helemaal jong en vief bij zijn ontmoeting met Lita (debutante Josine Tol). |
|
Tot de 'spit'in zijn rug schiet en niet alleen bij hem.... Op de achtergrond nog even Bets de kokkin, een debuutrol van Karin. |
 |
|
 |
| Hulp wordt ingeschakeld en met veel moeite gelukt het. |
|
Opa en zijn inmiddels bekende kleindochter worden weer rechtop gesjord. |
 |
|
 |
| 's Avonds algemene rendez vous, zonder het van elkaar te weten in het donker en in dezelfde huiskamer op het zelfde uur. Opa helpt twee handjes. |
|
De luitenant en de mannenhaatster vinden elkaar onder het genot van menig glaasje gedistilleerd vocht; daarbij worden ook principes overboord gezet. |
 |
|
 |
| Nelleke Glorie was vermomd als sollicitante Karin van Dijk op het toneel te vinden. Ze ontpopte zich als beeldschone en verloren gewaande liefde van Jaap. |
|
Dolle pret tijdens de apotheose van de avond, waarop het 'zwart op wit' te gelde moet worden gemaakt: een kus van opa op het achterste van de mannenhaatster. |
|
| De drie debutanten in 'Zwart op wit' v.l.n.r. : Karin Giling, Arie-Jan Tol en Josine Tol |
 |
|
Een welverdiend applaus, waarin ook regisseur Kees Veenhof meedeelt.
Zoals in het begin van mijn verslag al vastgesteld, was het een zeer vermakelijk stuk, waar de potsierlijke damespruiken (in enkele gevallen zelfs wel functioneel) weer voor de dag waren gehaald. Naar mijn smaak werd het stuk na de pauze een beetje te lang uitgerekt met het geforceerd aan de man willen brengen van nog een paar dames én de consequenties daarvan. Maar de auteur schrijft en de spelers spelen! Hoewel: het leverde gelukkig toch nog wel enkele dolkomische momenten op.
Erny van de Kleut |
|
