De Beemster Bengel
"Thuis in de Beemster"
Gebeurtenissen in en nieuwtjes uit de Beemster
van, voor en over Beemsterlingen


 
Start
Redactie
Agenda
Nieuwsarchief
Foto-impressies
In gesprek met
Verenigingen
Gastenboek
Over de Bengel
Links

Contact

Beemsterlied
Munts laatste geregistreerde dahlia: Karen Maassen v.d.Brink

Middenbeemster, 7 januari 2012

Dit is een beetje een triest verhaal: er komen geen nieuwe dahlia's meer uit de 'kweektuin' van Rijn en Rietje Muntjewerff. Gewoon omdat zij in december, vlak voor de kerst hun huisje aan de Hobrederweg/hoek Nekkerweg hebben verruild voor een appartement in Middelwijck, Middenbeemster. Nadat Rijn vorig jaar was gevallen en daarbij zijn been brak en daarna nog met ander vervelende gezondheidskwesties te maken kreeg, is het dahliaverhaal over.

Nog één nieuwe soort heeft hij aan zijn uitgebreide assortiment in Nederland (en de laatste jaren in Engeland) geregistreerde bloemen kunnen toevoegen: een prachtig wit/lila exemplaar, een zogenaamde halskraag dahlia. Deze heeft hij genoemd naar de medisch specialist, die hem in het ziekenhuis heeft behandeld: Karen Maassen van den Brink. Wel een lange naam voor zo'n bescheiden bloempje, dat wel wat weg heeft van een margrietje. Hopelijk dat professionele dahliakwekers Rijns nieuwe dahlia verder gaan opkweken.

ArchieffotoOverigens zijn de Muntjewerffs best in hun sas met hun nieuwe woning, met uitzicht op het Oosten. Ze zien nu natuurlijk nog geen koeien, zoals ze gewend waren aan de Oosthuizerweg, maar die komen van het voorjaar wel weer. Dan zal het een genoegen zijn om op het kleine plaatsje over de weiden uit te kijken, zonder de besognes van het dahliaknollen planten en slakkendood strooien. Met zijn scootmobiel kan Rijn ook gemakkelijk weer eens de buurt op om een praatje met deze of gene te maken. Dat lukte al een poos niet meer vanuit zijn oude huis met de hoge stoep. Het kijken naar testbeelden is vervangen door kabel TV, waar hij tot zijn groot genoegen de zender Brava heeft ontdekt, met prachtige klassieke en operaprogramma's. Daar houden ze beiden heel veel van.
Ook de geriefelijkheid in de betrekkelijk nieuwgebouwde woning is voor allebei toch een groot geluk. Alles gelijkvloers en nergens tocht door de kieren. 'We hebben ruim 40 jaar aan de Hobrederweg gewoond, maar ik ga nu voor het eerst na jaren weer met warme voeten naar bed', zegt Rietje. 'Het huis verkeerde in een slechte staat van onderhoud. Als ik nu aan 'thuis' denk, dan denk ik al aan mijn nieuwe woning en dat zegt toch genoeg.'

Zo heeft elke wolk toch ook weer een zilver randje.