Middenbeemster, 28 januari 2010

Soms kruisen bijzondere mensen wonderbaarlijk jouw pad. Dat was in dit geval Ellen van Haaren, je mag wel zeggen: de internationaal bekende dramatische sopraan uit Purmerend. Een bijzonder leuk gesprek volgde op een kennismaking, waarbij ze het verzoek had gedaan of ik voor haar een eenvoudige website zou kunnen maken. Ze had via via gehoord, dat de redactie van de Beemster Bengel ook wel eens deze activiteit beoefent. Ze bracht meteen een grote hoeveelheid foto's uit haar veelzijdige cariëre in opera- operette-, musical- en liederenland mee en het duurde dan ook niet lang of er ontspon zich een gesprek over haar belevenissen op Nederlandse en internationale muziekpodia en rollen die ze gespeeld heeft. Nog steeds wordt ze regelmatig gecontracteerd als soliste door de Nederlandse Opera.

Dat zij zo'n succes heeft gehad laat zich snel raden. Niet alleen is ze een geweldige dramatische sopraan, maar ze heeft ook allure en persoonlijkheid èn... ze is een echt 'mensen-mens'. Deze waardering kon opgetekend worden uit de mond van haar toenmalige baas Harry Jonk uit de tijd toen ze nog receptioniste was bij de Simca Garage in Zuidoostbeemster.
Dat ze door bekenden zo gekenschetst wordt, kon bij dat eerste contact meteen worden vastgesteld. Ellen is hartelijk, vrolijk, gezellig en een enthousiast vertelster; een warme persoonlijkheid dus. Wel een 'laatbloeier', zoals ze zelf zegt, want ze begon pas met haar zangstudie in de periode dat ze moeder was en nog dik in de kleintjes zat.

Bij de foto: Ellen van Haaren en Her Waterhout in de operette De Desert Song.

Tussen 1970-1980 werd ze namelijk lid van de Operette Vereniging Purmerend en Omstreken. Haar stem viel dadelijk op bij dirigent Jan Schaap. Ja, die tijd bij de Operette Vereniging heeft ze als heel leuk ervaren en denkt daar met veel genoegen aan terug! Ook, dat ze vaak de heer Harry Brinkman, de tegenwoordige burgemeester van de Beemster, in de rol van waard of kelner als tegenspeler meemaakte. Eveneens zeer plezierig was het veelvuldig samenspel met Beemsterling Her Waterhout.

Bij de foto: Operette Maske in Blau met rechts een jonge Harry Brinkman, met rode overhemd Jaap de Vries, tweede van rechts Her Waterhout, met witte blouse Jopie Bakker-de Vries (allemaal Beemsterlingen)!! Operette Vereniging Purmerend en Omstreken

Biografie
Hoe het allemaal verder met haar is gegaan? De biografie van de inmiddels operationeel geworden website www.ellenvanhaaren.nl windt er geen doekjes om. Ellen heeft overal haar prachtige stem laten horen. Bij o.m de Nationale Reisopera, en de Nederlandse Opera, maar ook was ze te horen of te zien bij radio- en televisie-uitzendingen. Ze maakte veel tournees naar Duitsland, België, Oostenrijk, Frankrijk, Hongarije, Canada en Zuid-Amerika. In 2007 is ze zelfs opgetreden in Tokyo waar ze de rol van Lady Billows in Benjamin Brittens opera Albert Herring vertolkte. Als sopraan heeft ze echter geluk gehad, dat ze zoveel in haar vak voor Nederlands publiek heeft kunnen doen.

Veel goede Nederlandse zangeressen moeten namelijk hun heil in het buitenland (veelal Duitsland) zoeken. Er is een enorme competitie onder zangeressen om voor een solistisch optreden gecontracteerd te worden. Je moet hier dus wel erg goed zijn! "Klap maar eens een keer in je handen en de sopranen vallen bij bosjes uit de bomen" zegt Ellen.

Met Irene Pieters
Wie ook in haar zangcarriëre furore heeft gemaakt is haar vriendin Irene Pieters, ook een Purmerendse. Ellen heeft zelfs samen met Irene gezongen in 'Der Rosenkavalier' bij de Nederlandse opera.
Wie de foto's van de diverse opera's en operettes, waarin Ellen heeft gespeeld wil bekijken kan de foto hier boven aanklikken.

Beemster
Ellen heeft, hoewel Purmerendse, toch wel binding met de Beemster. Dat ervoer ze tijdens een reisje naar Spanje, waar ze gelegenheid had het paleis 'el Escorial' te bezoeken. In de slaapkamer van Philips II (1527-1598) zag ze aan de ene kant het hemelbed, waarin de koning zijn laatste adem uitblies en aan de andere kant hing een kaart van onder meer de Beemster en Purmerend. De Spaanse koning was natuurlijk zeer geïnteresseerd in het waagstuk van zijn Hollandse onderdanen om de Beemster droog te malen.
Bij de foto: Aan de vooravond van de 80-jarige oorlog (1568-1648) werd door Filips II aan Joost Jansz. Beeldsnijder de opdracht gegeven om een kaart van de opstandige gewesten te maken, waarop nauwkeurig de wegen en vaarten in dit verraderlijke natte gebied waren aangegeven om zo de opstandige steden veilig te kunnen benaderen. Op de plek waar bij de Beemster nog steeds sprake is van een meer, staat geschreven: "De Beemster wordt bedijkt". Dit is een fragment van een veel grotere kaart.


"Het doet je toch wel wat als je in een ver land iets ziet dat refereert aan de geschiedenis van je eigen thuisplek,"zegt ze.
Ook de grafkamer, waar de kisten met overleden vorsten hoog opgestapeld lagen, was als bezienswaardigheid bij de rondleiding in het paleis opgenomen. "In zo'n decor werd bij de Nederlandse Opera Verdi's Don Carlos uitgevoerd"verklaart Ellen. "Ik wil altijd graag weten wat de achtergrond is van het verhaal in de opera, waarin ik zing. In zo'n somber paleis als El Escorial kun je heel goed die ijzige sfeer ervaren, die aan het hof geheerst moet hebben. Zo'n bezoek geeft bij het vertolken van de rol van Elisabeth in die opera toch een extra dimensie."

Zangcarrière
Haar eerste optreden als soliste was natuurlijk bij de Purmerendse Operette Vereniging: eerst een klein rolletje in "Der Vögelhandler'; haar eerste grote solorol was die van Lia San in 'Victoria und ihr Husar'. ' Toen had ze de smaak te pakken en ging serieus studeren aan het Utrechts Conservatorium (Gerard Meijer), waarna haar echte opera-carrière van start ging en ze heel veel solorollen kreeg.
Over welke rollen ze allemaal heeft gezongen?... Aan de hand van de foto's raakt ze er niet over uitgepraat. Bijvoorbeeld over 'Het sluwe vosje' van Janácek, die ze bij de Nederlandse Opera heeft gezongen. Ze was daarin de boerin, die het op de kippen stelende vos heeft gemunt. "Het is een hele leuke opera, maar wat zie ik er uit met die bergschoenen, hè?", lacht ze.

Die lustige Witwe
In 'Die lustige Witwe' van Léhar, een vrouw die vele mannen het hoofd op hol brengt, vertolkte ze de titelrol. "Dit is dan een vrolijke operette, maar heeft wel een interessante historische achtergrond."
Ook vertelde ze een prachtig anekdote over een concert met Marco Bakker, waarbij ze het duet 'Reich mir den Hand' uit Don Giovanni zongen. "Ik had een rubberen hand onder mijn shawl verborgen en ik gaf die toen aan Marco. Die stond heel verbouwereerd naar die hand te kijken. Ik weet niet of hij het leuk vond, maar de zaal lag dubbel", aldus Ellen. "Ach, het was een carnavalsconcert en dan kan zoiets toch wel?

Requiem
Heel anders was het met de herdenkingsdienst van de Herculesramp in Eindhoven, waar bijna alle leden van een heel fanfarecorps om het leven kwamen. Een vriend van de dirigent, de Hongaarse componist Friqyes Hidas schreef voor die herdenking een Requiem en Ellen werd voor de sopraanpartij aangezocht. Ze was op dat moment nog op tournee in Canada, maar vond de uitnodiging zo bijzonder, dat ze direct naar Nederland terug reisde en in een paar dagen die moeilijke partij in het Latijn kon instuderen.

Ellen vindt niet helemaal niet moeilijk om rollen in opera's in het Tsjechisch of Russisch uit het hoofd te zingen. Met Engels, Duits, Frans en Italiaans gaat natuurlijk ook heel goed, maar Pools en Hongaars... dat is een ander verhaal. "Ik stop de muziek dan onder mijn kussen in de hoop, dat er dan 's nachts iets van opstijgt en blijft hangen", vertelt ze.

Het was heel boeiend om met Ellen samen te werken aan het ontstaan van haar website. "Tegenwoordig moet je die wel hebben". zegt ze, want er zijn zoveel mensen die op internet informatie zoeken en dan moet tenminste mijn e-mailadres gevonden kunnen worden.